Για χαλάρωση ...bouree!!



Ομολογουμένως ήταν μια τρελή βδομάδα... Και σχετικά παραγωγική, παρά τις αντιξοότητες... Όσο μπορούμε να μιλήσουμε δηλαδή για παραγωγικότητα μέσα σε αυτό το ηλίθιο αρρωστημένο κλίμα που μας έχουν υποχρεώσει να ζούμε οι διάφοροι φαιδροί κρατικοδίαιτοι... Τέλος πάντων...

Το αποφάσισα, αύριο θα φύγω από την πόλη, ένα τριήμερο ξεκούρασης κοντά στη θάλασσα είναι ότι χρειάζομαι, την άλλη εβδομάδα τρία σημαντικά ραντεβού και ένα ταξίδι υπόσχονται μέρες πλήρεις κοπώσεως...

Απόψε λοιπόν έψαξα μια ακόμα ευκαιρία να χαλαρώσω, και τη βρήκα (τι πρωτότυπο!!!) στη μουσική. Εδώ ακριβώς μπαίνετε εσείς: σας σκέφτηκα ακροατές και αναγνώστες μου!! Σας σκέφτηκα την ώρα που το σύγχρονο ηλεκτρόφωνο (το mp3 player ντε...) άρχισε να αραδιάζει μία μία τις νότες και τα ακόρντα του Jon Lord (τέως Deep Purple) και του Bouree από τον προσωπικό του δίσκο Sarabande (1975), μιας ομολογουμένως εμπνευσμένης δουλειάς που ταιριάζει τη συμφωνική ορχήστρα και τη ροκ μπάντα...

Και αφού σας θυμήθηκα, έψαξα και το βρήκα στο YouTube για να το μοιραστώ μαζί σας. Το τραγούδι αυτό (και όλον τον δίσκο) το είχα πρωτακούσει μαθητής σε μια βραδινή εκπομπή του Πητ Κωσταντέα στο κρατικό ραδιόφωνο, Rock Club λεγόταν αν θυμάμαι καλά, έβγαινε στον αέρα δυο φορές τη βδομάδα, Τρίτη και Πέμπτη στις εννιά (ή ίσως στις 10)...

Τότε τα ακούσματα μου κινούνταν σε πιο mainstream rock ήχους, άκουγα Stones, Beatles, Who, Gallagher, Zeppelin, Purple, Pink Floyd... Ακολούθησε, όπως καταλαβαίνετε η εποχή των αναζητήσεων, η εποχή των ορχηστρικών Purple, της ψυχεδέλειας, της μη συμβατικής μουσικής που με βοήθησε να ελευθερώσω σε μεγάλο βαθμό τη σκέψη μου, το μυαλό μου...

Ο σκοπός είναι παραδοσιακός μπαρόκ και μάλιστα ο Jon Lord σχολίαζε στο εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης σε δίσκο βινυλίου: «The theme behind the music on this album is that of a baroque dance suite. A form of music which was brought to its highest level by Bach».

Έχοντας κάνει το σχετικό ψάξιμο, θα σας προσθέσω ότι το Bouree είναι ένας παραδοσιακός χωρός στη Γαλλία, μάλιστα ο Bach εμφανίζεται να έχει συνθέσει αρκετά Bouree. Ίσως κάποιο από αυτά να ήταν και η πηγή έμπνευσης του Jon Lord. Για την ιστορία, η κιθάρα που θα ακούσετε στο μοναδικά μελωδικό σόλο στο μέσο περίπου του κομματιού είναι του Andy Summers, κιθαρίστα αργότερα των Police.

Όσο για αυτούς που κάνουν κέφι να ψάχνουν και να συγκρίνουν μπορούν να αναζητήσουν κοινά ακόρντα και σκοπούς του Bouree του Jon Lord, στο Bouree των Jethro Tull.



Είναι μια ροκ διασκευή του Ian Anderson, βασισμένη στο «Suite in E Minor for Lute» του Johan Sebastian Bach. από το άλμπουμ «Stand Up» (1969) των Jethro Tull, άκουσμα μεταγενέστερο, των φοιτητικών μου χρόνων, από έναν ραδιοερασιτέχνη ροκά στα Γιάννενα που σπούδαζα. Προσέξτε το φλάουτο, κυριαρχεί και δημιουργεί τη χάρη και την ελευθερία του χορού, ενώ οι κιθάρες, το μπάσο και τα drums δένουν τον ήχο σε ένα δυναμικό και όμορφο σύνολο.

Σας εύχομαι καλή ακρόαση !! Και καλή χαλάρωση !! Και καλό Σαββατοκύριακο...