Όσο μπορείς...



Στίχοι παλιοί, όμως επίκαιροι...
Μια φωνή υποβλητική, οικεία...
Ήχος, μελωδία, το βιολί...
Σκέψεις που γεννιούνται αυθόρμητα...
Όσο μπορούν...
Όσο μπορείς...

(Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλες και όλους...)



Όσο Mπορείς (Κ. Π. Καβάφης, 1913)

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική. 

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)