Η μουσική, η νύχτα και η μέρα μετά...


Χθες το βράδυ λοιπόν το διασκέδασα πραγματικά... Ξεκίνησα στη σελίδα μου στο facebook να κάνω ένα «μουσικό πρόγραμμα» με παλιά λαϊκά και ολίγα ρεμπέτικα... Η αρχική πρόβλεψη ήταν για μια ώρα, τελικά κράτησε τρεις, ως τις 12, και παρέλασαν πολλοί και διάφοροι, ανάμεσα τους και άνθρωποι που είχα πολύ καιρό να ακούσω... Ακόμα και ένας νέος φίλος προστέθηκε, για να συνεισφέρει στην μουσική μας διαδρομή... Και πραγματικά το χάρηκα...

«Πέρα από το κέφι της βραδυάς, τελικά τι έμεινε;;», αναρωτιόμουν νωρίτερα σήμερα που κατέβαινα στο γραφείο μου. Έμεινε!! Έμεινε κάτι σημαντικό: όλη η βραδυά τελικά εξελίχθηκε σε ελεγεία στον έρωτα, όλοι ανακαλύψαμε μέσα μας την αγάπη, στις διάφορες διαστάσεις της, στις διάφορες εκφράσεις της. Και σίγουρα όλοι κοιμηθήκαμε μετά λίγο αλλαγμένοι... Αχ έρωτα...



Στην πορτοκαλιά από κάτω
Πλένει τα μπαμπακερά
Πράσινα έχει τα μάτια
κι η φωνή της βιολετιά
Αχ έρωτα!

Στην ανθισμένη την πορτοκαλιά από κάτω
Αχ έρωτα...

Τρέχει το νερό στ' αυλάκι
Με τον ήλιο στην καρδιά του
Τραγουδάει ένα σπουργίτι
πάνω στη μικρή ελιά
Αχ έρωτα!!

Στην ανθισμένη την πορτοκαλιά από κάτω
Αχ έρωτα...

Κι όταν θα'χει αποσώσει
Όλο το σαπούνι η Λόλα
Θα 'ρθουν οι μικροί Τορέρος,
Οι Τορέρος οι μικροί
Αχ έρωτα!!

Στην ανθισμένη την πορτοκαλιά από κάτω
Αχ έρωτα...