[μουσική συλλογή] Testi D' Amore

* πρώτη δημοσίευση στις 10.01.2008 στο blog μου
Η πρώτη μουσική επιλογή της νέας χρονιάς έρχεται από πέρυσι... Το Testi D' Amore («στίχοι αγάπης» στα ελληνικά) είναι ένα μία από τις πρώτες συλλογές που έφτιαξα, πέρυσι τον Μάρτιο. «Για χάρη της» (της μουσικής συλλογής, της αγάπης...) μάζεψα μερικά από τα πιό αγαπημένα μου ιταλικά τραγούδια που μιλάνε (με τον τρόπο τους το καθένα) για την αγάπη. Στη συνέχεια, έψαξα και βρήκα και τους στίχους για να φτιάξω και το «βιβλιαράκι» με την ποίηση. Μετά έφτιαξα το εξώφυλλο, από μια φωτογραφία παλιά και - για μένα - εξόχως ερωτική, με μια ανεπιτήδευτη, αθώα πόζα μιας νέας κοπέλας.

Μου πήρε σχεδόν ένα χρόνο να το αποφασίσω, σήμερα όμως η συλλογή αυτή «κυκλοφορεί», παραδίδεται στα αυτιά σας, το μυαλό και την ψυχή σας.

[μουσική συλλογή] Per Lei (solo per lei...), μια μουσική παρόρμηση...

* πρώτη δημοσίευση στις 31.08.2007 στο blog μου
Πριν φύγω για διακοπές, είχα βάλει όρο στον εαυτό μου «κοίτα να γεμίσεις μπαταρίες, από Σεπτέμβρη θα τρέχεις και δε θα προλαβαίνεις...».
Και μετά άρχισαν οι φωτιές, η μαυρίλα γύρω μας, πάνω μας, μέσα μας...
Και μετά άρχισα μέσα μου να νιώθω κάτι να με πιέζει, να προσπαθεί να κυριαρχήσει...
Όταν ένας άνθρωπος είναι δημιουργικός, αυτό προϋποθέτει να αποδεσμεύει το μυαλό του από όλα αυτά τα στερεότυπα που τελικά οδηγούν τις μάζες σε μια αντίδραση, ένα συμπέρασμα, μια εικόνα, ένα αποτέλεσμα, μια σκέψη, αυτά που βγάζουν τη διαφορετικότητα «εκτός θέματος» γιατί η διαφορετικότητα αλλιώς δεν θα μπορέσει να ελεγχθεί και να μπει σε καλούπι...

Τάκη, Μάκη, Μανωλάκη...



Επειδή σήμερα κάποιο τηλεοπτικό κανάλι μας θύμισε την ιστορική ταινία του Κωνσταντάρα «τι 30, τι 40, τι 50», επειδή βλέπω να ζεσταίνει ο καιρός κι επειδή -φτώχια καταραμένη- βλέπω φέτος να γεμίζουν οι πέριξ παραλίες και προβλέπω να βγούν στη γύρα διάφορα γεροντοπαλήκαρα και να ακολουθήσουν σκηνές απείρου κάλλους (είπαμε Σιδερένιος ήταν μόνο ένας...), είπα να θυμηθώ και να θυμίσω ένα «δυνατό» τραγουδάκι...



[μουσική συλλογή] Jazzing the night...

*πρώτη δημοσίευση στις 08.01.2009 στο blog μου
[cover updated, may2011]
Και τώρα κλείστε τα μάτια και φανταστείτε... Μια μεγάλη αίθουσα, ένα music hall, από εκείνα που βλέπουμε στις παλιές αμερικάνικες ταινίες της εποχής της ποτοαπαγόρευσης ή ίσως και λίγο μετά... στη σκηνή παίζει μια μπάντα, και μετά άλλη και μετά άλλη... ο κόσμος σιγοτραγουδάει, χαίρεται, απολαμβάνει μελωδίες, φαγητό, ποτό, παρέα, ένα χαμόγελο ευτυχίας, ένα χάδι... κάποιοι χορεύουν, κάποιοι άλλοι περιμένουν το επόμενο κομμάτι... είναι ένα πάρτι, ένα μεγάλο πάρτι, όπου η μουσική έχει το ρόλο να κλείνει τα κενά, να γεμίζει τις ψυχές, να βοηθάει τη χαλάρωση, τη σκέψη, να φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά... αυτές ήταν οι σκέψεις που προκάλεσαν την πρώτη μουσική έκφραση του 2009 (βοήθησε ομολογώ και μια βραδιά με φίλους σε ένα όμορφο μέρος στην Αθήνα, στο Pecora Nera που μου θύμησε ένα άλλο αντίστοιχο υπέροχο μέρος πριν δυό χρόνια στο Βελιγράδι)...

Πρωτομαγιά... Καλό μήνα...



Κυριακή... Πρωτομαγιά... Η μέρα ξεκίνησε με βροχή... Συνέχισε με ήλιο... Η άνοιξη είναι εδώ για τα καλά... Το καλοκαίρι έρχεται...

Κι εγώ έδεσα την εικόνα των πορτοκαλανθών που περιμένουν τον ήλιο και τη ζέστη για να ανοίξουν, με την απαλή μουσική του Jean Michel Jarre, μουσική προσμονής, μουσική για τη μετάβαση από την άνοιξη στο καλοκαίρι...



Καλό μήνα και καλό καλοκαίρι..!!